
عبدالرضا فرجی راد
آنچه می توان تا به این لحظه از مذاکرات ایران و آمریکا برداشت کرد، این است که تصور نمی شود به راحتی بتوان به توافق بزرگی برسند.
در مذاکرات دور قبلی، ایران به حداقل غنی سازی راضی بود و حاضر بود اورانیوم ۴۰۰ کیلویی را طبق توافق برجامی تحویل دهد ولی الان گفته می شود که ایران میخواهد اورانیوم ۶۰ درصد را به ۲۰ درصد رقیق کند و غنیسازی را هم داشته باشد.
باید دید آیا قدرت لابی یهود در آمریکا اجازه میدهد با این اوصاف توافقی صورت پذیرد.
آمریکایی ها هم در نشست حاضر شدند که ببینند با این تهدیدات نظامی، تغییری در موضع ایران ایجاد شده است یا خیر؛ ولی اگر در دور بعدی خیالشان از رفتن ایران به سوی هسته ای شدن راحت نشود ممکن است با تشدید بحران مواجه شویم.
البته اگر ایران امتیازاتی در خصوص عادی شدن روابط در آستین داشته باشد قضیه فرق می کند.
آنچه بسیارمهم است این است که باید روی مسائل مشترک کار کرد. بعد مساله هسته ای و موشکی فرع و کوچک می شود و وقتی کوچک شد از ته قیف با چند تا تکان رد می شود.
باید از این فرصت به دست آمده برای مذاکره که خیلی برای آن تلاش شد استفاده کرد.




