
ایرج خسرونیا / رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران
تعرفه پیشنهادی سازمان نظام پزشکی برای ویزیت، یک میلیون تومان است اما این پیشنهاد در شورای عالی بیمه تایید نشده و مبلغ حدود ۴۵۰هزار تومان را برای تعرفههای سال آینده در شورای عالی بیمه پیشنهاد کردهاند؛ البته این موضوع به معنای پایان کار نیست؛ چرا که تعرفه پیشنهادی میبایست طی دو مرحله یعنی به ترتیب در سازمان برنامه و بودجه و سپس هیاتدولت تصویب شود.
رابطه مالی میان پزشک و بیمار میبایست قطع شود و سازمانهای بیمهگر باید خدمات درمانی را پوشش دهند. شرایط اقتصادی به نحوی است که مردم، توان پرداخت تعرفههای کنونی را ندارند. سازمانهای بیمهگر، حق بیمه را از کارگران و کارمندان به صورت ماهانه دریافت میکنند و وظیفه دارند که خدمات درمانی را پوشش دهند.
از طرفی هم سازمان برنامه و بودجه، اعتبار کمی در اختیار سازمانهای بیمهگر قرار میدهد و بیمهها از کاری که میبایست انجام دهند، شانه خالی میکنند. مطالبات مراکز درمانی و پزشکان با تاخیر پرداخت میشود، سازمانهای بیمهگر، مطالبات پزشکان، داروخانهها و مراکز درمانی را چندین ماه و حتی تا یک سال با تاخیر پرداخت میکنند.
شورای عالی بیمه به درستی عمل نمیکند، ساختار شورای عالی بیمه به نحوی است که اغلب اعضای آن را خریداران خدمت یعنی بیمهها تشکیل میدهند. تعرفههای پزشکی در شورایی تعیین میشود که اغلب اعضای آن، خریداران خدمت هستند. به همین ترتیب هم تعرفههای پزشکی نه تنها سبب نارضایتی پزشکان میشود بلکه نارضایتی مردم را هم در پی دارد. هزینه خدمات دولتی، ۳ تا ۴بار در طول سال تغییر میکند اما نرخ تعرفهها ثابت است. به طور مثال، تعرفههای پزشکی سال ۱۴۰۴ در سال گذشته تعیین شد و در طول سال تغییر نکرد اما هزینههای جاری مانند دستمزد منشی، اجارهبها مطب و هزینههای شهرداری در طول سال تغییر میکنند.




