محمد جواد شریعتی
با وجود اجماع کلی، برخی افتراق ها که عمدتاً ناشی از موقعیت سیاسی و روابط هر کشور با اسرائیل برمیگردد وجود دارد. از جمله در سطح محکومیت و واژگان به کار برده شده توسط رهبران همچون استفاده از واژه نسلکشی و متهم کردن اسرائیل به جنایت جنگی در برابر بکارگیری واژه نابودی سیستماتیک.
در این میان پیشنهاداتی نیز مطرح می شود از جمله: اعزام ۲۰ هزار صلحبان به غزه توسط اندونزی، میانجیگری مصر و آمریکا ارائه شده توسط قطر و درخواست تشکیل ارتش حفاظتی بینالمللی برای فلسطینیها توسط کلمبیا.
رهبران اردن و برزیل با ارتباط دادن مسئله فلسطین به مسائل منطقهای بر تهدید اسرائیل بزرگتر برای همسایگان و حفاظت از اماکن مقدس همچون مسجد الاقصی تأکید کردند. این در حالی بود که ترامپ در سخنرانی های خود این حجم از محکومیت اقدامات ضد انسانی اسرائیل را نادیده گرفته و کشورها را برای شناسایی فلسطین مورد انتقاد قرارداد. در حالی که ایالات متحده پیشنهاد داد که غزه تحت قیمومیت بینالمللی قرار گیرد و توسط یک هیئت نظارت بینالمللی نظارت شود، کشورهای اروپایی و عربی از کمیتهای از تکنوکراتهای فلسطینی، که توسط تشکیلات خودگردان فلسطین تأیید شده باشند، حمایت میکنند.
در حالی که اعضای هیئت های بیش از ۵۰ کشور در زمان سخنرانی نتانیاهو سالن را ترک کردند، اوج انزوای رژیم اشغالگر قدس و آمریکا در صحنه جهانی به نمایش درآمد. رهبران کلمبیا و الجزایر آمریکا را به همدستی در نسلکشی متهم کردند، در حالی که رهبران اروپایی بر شناسایی فلسطین بدون تحریم تمرکز داشتند.
علیرغم این حجم از حمایت و توجه به مسئله فلسطین اما دوگانگی حرف و عمل در سطح کشورها همچنان وجود دارد. این سطح از انتقادات و حملات در عین بی عملی کشورها چیزی جز لفاظی بدون اقدامی ملموس نبوده و نمایانگر همان همدستی سکوت است که باعث میگردد بحران عمیقترگردد. علیرغم این فروپاشی ارزشی نظام بین الملل اما آمریکا نقش خود را در پایان این بحران تثبیت کرد. عدم فشار اقتصادی واقعی همچون تحریم تسلیحاتی اسرائیل یا قطع کمکهای مالی آمریکا به تلآویو باعث شده است تا غزه همچنان در فجیع ترین وضعیت خود شاهد بیش از ۶۶۱ کشته فقط در یک هفته و قتل هر ساعت یک کودک باشد. پس از یک هفته فعالیت دیپلماتیک پرحجم در سازمان ملل، این ابهام وجود دارد که عدالت در مسئله فلسطین چگونه و چطور برقرار خواهد شد و چه زمانی شاهد توقف نسل کشی فلسطینیان و اشغال سرزمین ایشان خواهیم بود. مسئله فلسطین و غزه الگویی برای بیکیفر ماندن نیروهای اشغالگر ایجاد کرده و فقط در صورت شکل گیری یک همکاری و همگرایی بین المللی با محوریت کشورهای اسلامی و مستقل و سازمان ملل این مسئله میتواند از دیوان بین المللی دادگستری فراتر رفته و مکانیسمهای اجرایی همچون تحریمهای شورای امنیت را فعال کند.
