امیدی برای پیشرفت اقتصاد

پیام باقری 

در دیدار با آقای مخبر، مشاور مقام معظم رهبری، بار دیگر بر این نکته تأکید کردم که ریشه بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور در مداخلات گسترده دولت در اقتصاد است. تجربه نشان داده هر زمان که دولت از صحنه اقتصاد عقب‌نشینی کرده، مسیر برای توسعه و رشد هموارتر شده است. بعد از جنگ تحمیلی اخیر و حتی امروز با فعال شدن مکانیزم ماشه، بیش از هر زمان دیگری ضرورت خروج دولت از اقتصاد آشکار شده است.
واقعیت این است که دولت ما پرهزینه اداره می‌شود و بودجه کشور دیگر کارکرد توسعه‌ای ندارد؛ فقط صرف هزینه‌های جاری می‌شود. دیوانسالاری سنگین و مداخلات بی‌پایان دولت، فضای اقتصاد را غیررقابتی کرده و امکان سرمایه‌گذاری سالم را از بین برده است. سرمایه‌گذار امنیت، شفافیت و جذابیت می‌خواهد و اینها در شرایطی فراهم می‌شود که محیط اقتصاد رقابتی باشد. ما منابع عظیمی در کشور داریم اما تا زمانی که رقابت آزاد برقرار نشود، این منابع به ظرفیت‌های مولد تبدیل نخواهند شد.
من بارها گفته‌ام که صادرات موتور محرک توسعه است، اما همین مسیر هم درگیر بوروکراسی‌های طاقت‌فرساست. مدیران میانی و پایینی دولت اجازه شکل‌گیری نظام عرضه و تقاضای واقعی را نمی‌دهند و همین باعث شده رشد اقتصادی در این مسیر فعلی غیرممکن باشد. اگر تصمیم‌گیری‌ها به بخش خصوصی واقعی سپرده شود، می‌توانیم ظرفیت‌های کشور را بالفعل کنیم. تحریم‌های خارجی آسیب‌رسان است، اما ما با آنها کنار آمده‌ایم؛ آنچه بیش از همه ما را آزار می‌دهد خودتحریمی‌ها و محدودیت‌های داخلی است.
به یاد دارم در جنگ تحمیلی اخیر، چون موتور بوروکراسی دولت خاموش شد، کشور چابک‌تر اداره می‌شد. کالاهایی که ماه‌ها در گمرک مانده بود، با یک دستور ساده آزاد می‌شد. امروز هم باید چنین چابکی را در مدیریت تجربه کنیم.
در حوزه انرژی نیز ریشه ناترازی امروز را باید در سیاست‌های تثبیت قیمت‌ها جستجو کرد؛ سیاستی که اشتباه بود و تبعات آن امروز دامنگیر ما شده است. برای حل این مشکل، باید به تولیدکننده حق مالکیت واقعی بدهیم و اجازه دهیم در یک بازار رقابتی انرژی عرضه شود. تنها در چنین شرایطی است که می‌توان امیدوار بود اقتصاد ایران به سمت توسعه پایدار حرکت کند.