ضربه مالیاتی به تولید

میثم رحیمی / کارشناس اقتصادی

 برداشت ناگهانی ۱۷۰ میلیارد ریال از حساب صنایع چوب و کاغذ مازندران بابت بدهی مالیاتی ۱۵ ساله، در حالی که این شرکت با بحران نقدینگی و تولید مواجه است، زنگ خطر را برای صنعت کاغذ به صدا درآورده است. این اقدام، که منجر به تعطیلی موقت خط تولید شد، معیشت ۱۵ هزار نفر و اشتغال ۱۷۰۰ نفر را تهدید می‌کند. قاسم محمدی، مدیرعامل شرکت، این فشار را مغایر سیاست‌های حمایتی دولت می‌داند، در حالی که این صنعت مادر نیازهای آموزشی کشور را تأمین می‌کند.
مشکلات اصلی مالیات‌گیری
۱. بدهی‌های انباشته: بدهی‌های معوق ۲۰ هزار میلیارد ریالی، ناشی از سوءمدیریت گذشته و تورم، با وصول ناگهانی نقدینگی را صفر کرده و تولید را فلج می‌کند.
۲. عدم هماهنگی با شرایط تولید: فشارهایی مانند قطع برق و افزایش قیمت خمیر کاغذ، همراه با وصول سختگیرانه، شرکت‌ها را به ورطه رکود می‌کشاند.
۳. نابرابری مالیاتی: گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد شرکت‌های بزرگ از معافیت‌های کلان (تا ۸۵۳ هزار میلیارد تومان) بهره می‌برند، اما شرکت‌های متوسط مانند مازندران تحت فشارند.
۴. تأثیر بر اشتغال: تعطیلی خطوط تولید، زنجیره اشتغال و خودکفایی کاغذ را تهدید می‌کند.
راهکارهای حمایتی
تقسیط بدهی‌ها: تبدیل بدهی‌ها به اقساط بلندمدت با بخشودگی جریمه دیرکرد.
حمایت هدفمند: ارائه تسهیلات کم‌بهره و معافیت‌های موقت برای سرمایه‌گذاری.
شفافیت مالیاتی: نظارت داده‌محور برای جلوگیری از رانت و تخصیص عادلانه معافیت‌ها.
صندوق تضمین تولید: بازگرداندن بخشی از مالیات به شرکت‌های بحران‌زده به‌عنوان وام.
اختصاص مالیات به صندوق‌های توسعه صنعت (مانند تأمین چوب پایدار) و ارائه گواهی اعتبار مالیاتی برای پرداخت‌کنندگان به‌موقع، تمایل شرکت‌ها را افزایش می‌دهد. الگوی OECD نشان می‌دهد نشانه‌گذاری مالیات به نوآوری، تولید را تقویت می‌کند.
نتیجه‌گیری: بازنگری فوری در وصول مالیات، با تقسیط بدهی‌ها و حمایت هدفمند، از رکود صنایع مادر جلوگیری می‌کند. مالیات باید به جای مانع، اهرمی برای رونق تولید و اشتغال پایدار شود.